ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
"Αξιότιμοι εκπρόσωποι του κοινοβουλίου, των καταναλωτικών οργανώσεων, των αρχών, της ασφαλιστικής αγοράς, αγαπητοί ασφαλισμένοι εργαζόμενοι και ασφαλιστές της Ασπίς Πρόνοια καλησπέρα σας.
Πριν ξεκινήσουμε οφείλουμε να ευχαριστήσουμε τους ανθρώπους του Μακεδονία Παλλάς οι οποίοι μας διέθεσαν αυτήν την υπέροχη αίθουσα με κόστος συμβολικό, για να αναδείξουμε το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα που προκλήθηκε από την ανάκληση της άδειας της Ασπίς Πρόνοια. Θα παρακαλούσαμε ιδιαιτέρως όλους μας να τηρήσουμε την τάξη και την κοσμιότητα έτσι ώστε να αποκομίσουμε τα μέγιστα δυνατά οφέλη από την σημερινή συγκέντρωση.
Σήμερα είναι Τετάρτη 3/3/2010 και έχουν περάσει 164 ολόκληρες ημέρες, σχεδόν 6 μήνες από την ανάκληση άδειας της Ασπίς Πρόνοια την 21/09/2009. Τέτοιου είδους προβλήματα σε άλλες πολιτισμένες χώρες θεωρούνται απλά ως προς την λύση τους, αφού δεν νοείται να μείνει ακάλυπτος ούτε για ένα δευτερόλεπτο κανένας πολίτης που καταβάλλει ασφάλιστρα για την ζωή του. Η λύση του ίδιου ακριβώς προβλήματος διήρκησε στην Σουηδία 3 μέρες, όπως και στην Αμερική με την κολοσσιαίων διαστάσεων υπόθεση της AIG, για να αναφέρουμε 2 πρόσφατα προβλήματα. Εδώ όμως, στην χώρα του λαμπερού ήλιου και την επίσημη κοιτίδα του παγκόσμιου πολιτισμού, σέρνεται και χάνεται μέσα σε ομιχλώδεις και ύποπτες διαδικασίες που επίσημα προβλέπεται να διαρκέσουν εκατοντάδες ή χιλιάδες μέρες ακόμη.
Από τον Σεπτέμβριο μέχρι και σήμερα, μεσολαβούσης της πολύ μεγάλης συγκέντρωσης της Αθήνας, έχουν χαθεί και συνεχίζουν να χάνονται εκατομμύρια υπερπολύτιμες εργατοώρες για όλους μας και βεβαίως για την Εθνική οικονομία που υποτίθεται τις έχει απόλυτη ανάγκη, ώρες για να ασχολούμαστε με ένα πρόβλημα που έπρεπε να έχει λυθεί πριν καν δημιουργηθεί. Αυτή η απαράδεκτη και προσβλητική για την χώρα μας κατάσταση στερεί από το υπουργείο Οικονομικών εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ κάθε μέρα που δεν λύνεται το πρόβλημα. Μόνο από φόρους που εισπράττονται από ασφαλιστικές εργασίες και φόρο επί των κερδών των ασφαλιστικών εταιρειών το υπουργείο Οικονομικών βάζει στα ταμεία του περίπου 500 εκ. € κάθε χρόνο. Τα έσοδα αυτά ήδη μειώνονται δραματικά αφού το γόητρο της ασφαλιστικής αγοράς έχει υποστεί ένα τεράστιο πλήγμα. Ενώ από το 2003 έως το 2008 η ανάπτυξη ασφαλιστικών εργασιών ζωής είχε μέσο ρυθμό ανάπτυξης 11,1% το 2009 έπεσε στο 0% με καταφανέστατες τάσεις περαιτέρω μειώσεως. Τα έσοδα αυτά για το κράτος είναι βέβαιο ότι θα εξανεμιστούν αφού εξαρτώνται από την κερδοφορία των ασφαλιστικών εταιρειών. Το μεγαλύτερο πλήγμα όμως βρίσκεται στις έμμεσες συνέπειες αφού όλοι αυτοί οι ασφαλισμένοι στρέφονται στο νοσούν δημόσιο σύστημα υγείας το οποίο επιβαρύνεται υπέρμετρα ενώ δημιουργούνται κατεπείγουσες ανάγκες για την δημιουργία νέων υποδομών που θα κοστίσουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στους Έλληνες πολίτες. Δεν θα σας κουράσουμε με την απαρίθμηση αυτονόητων οικονομικών αιμορραγιών που προκύπτουν από την απώλεια ασφαλιστικών εργασιών.
Θέλω να εστιάσουμε όμως πάρα πολύ όλοι μας σε ένα άνευ προηγουμένου εκκολαπτόμενο οικονομικό σκάνδαλο που προκύπτει από την αδράνεια σε εισαγωγικά της πολιτείας να λύσει το θέμα της Ασπίς. Κάθε μέρα που δεν λύνεται το πρόβλημα μεγαλώνει το έλλειμμα της Ασπίς. Την εταιρεία την κλείσανε τον Σεπτέμβριο για 205 εκ.€. Πριν λίγες μέρες ο επόπτης μίλησε για άνοιγμα 320 εκ.€ ίσως και παραπάνω. Σε λίγο θα μας πούνε ότι πήγε στα 500 εκ.€ και μετά στα 800 εκ.€. Κάθε μέρα που η εταιρεία δεν λειτουργεί, όπως θα έπρεπε, σωρεύονται νέες απαιτήσεις. Άλλος αρρωσταίνει, άλλος νοσηλεύεται άλλος μένει ανάπηρος άλλος πεθαίνει άλλος απογοητευμένος ζητάει εξαγορά του συμβολαίου του και όλα αυτά είναι απαιτήσεις από μια εταιρεία που δεν εισπράττει ούτε ένα ευρώ. Παράλληλα τα περιουσιακά στοιχεία και τα εσωτερικά μεταβλητά κεφάλαια της εταιρείας δεν τελούν υπό καμία οικονομική διαχείριση και αξιοποίηση με αποτέλεσμα καθημερινά να μαραζώνουν να απαξιώνονται και να εκμηδενίζεται η αξία τους. Η εταιρεία υπολειτουργεί σχεδόν κανείς δεν εργάζεται και το κόστος διευρύνεται. Όλα αυτά δημιουργούν τεράστιες υπόνοιες για την σκοπιμότητά τους και δίκαια κάποιος θα αναρωτηθεί για ποιο λόγο δεν εφαρμόζονται τα αυτονόητα που ακόμα και ένας πρωτοετής φοιτητής οικονομικής σχολής θα εφάρμοζε.
Και αναρωτιόμαστε: Μήπως ζούμε ένα νέο μεγάλο φαγοπότι κάτω από τη μύτη μας; Μήπως κάποιοι ανακάλυψαν ένα απροσδόκητο El Dorado; Τους δηλώνουμε ότι δεν θα τους αφήσουμε να πάρουν ανάσα από εδώ και πέρα!!
Αυτή η πρωτοφανής κατάσταση μας έχει βγάλει όλους εκτός εαυτού. Σήμερα οι εκατοντάδες χιλιάδες ασφαλισμένοι της Ασπίς Πρόνοια βιώνουν έναν ιδιότυπο ρατσισμό και ζούνε περιθωριοποιημένοι σε ένα απαράδεκτο γκέτο.
Οι αρμόδιοι κύριοι υπουργοί υφυπουργοί νομικοί σύμβουλοι και λοιποί αρμόδιοι απλώς δεν υπάρχουν. Ρωτάμε όλους αυτούς τους αρμοδίους:
-Τι έχετε να απαντήσετε στον καρκινοπαθή που πρέπει επειγόντως να κάνει την σειρά των χημειοθεραπειών του; Στον νεφροπαθή που κάνει αιμοκάθαρση σε τεχνητό νεφρό; Στον νοσούντα με σκλήρυνση κατά πλάκας που κάνει μαζεμένες τις ενέσεις κορτιζόνης θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια του την ζωή προκειμένου να γλιτώσει μερικά ευρώ; Τι έχετε να πείτε στην οικογένεια του ασφαλισμένου που πέθανε προχθές από ιατρικό λάθος αφού για πρώτη φορά αναγκάστηκε να αλλάξει γιατρό εμπιστευόμενος κάποιον άλλον του ταμείου του που δεν ήταν της δικιάς του αποδοχής; Πως μπορείτε να φέρετε πίσω μια ανθρώπινη ζωή; Γνωρίζετε πόσο κοστίζει η αναισθησία σας;
-Τι έχετε να πείτε στους ανθρώπους που έπαιρναν συντάξεις γήρατος ή αναπηρίας από αποταμιεύσεις δεκαετιών και σήμερα ζούνε περιθωριοποιημένοι και απελπισμένοι λες και αρνήθηκαν ποτέ να πληρώσουν τα ασφάλιστρά τους;
-Τι έχετε να πείτε σε όσους τοποθέτησαν τα λεφτά τους στην δεύτερη μεγαλύτερη ασφαλιστική εταιρεία της χώρας προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα μελλοντικό εισόδημα για ώρα ανάγκης; Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι ούτε τυχοδιώκτες ούτε παράνομοι ούτε λαμόγια. Είναι απόλυτα συνειδητοποιημένοι φορολογούμενοι Έλληνες πολίτες οι οποίοι δεν έσπευσαν να φυγαδεύσουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό όπως κάνουν σήμερα διάφοροι δήθεν πατριώτες, είναι Έλληνες πολίτες που βλέπουν την περιουσία τους να υβρίζεται αφού όπως προείπαμε μένει αναξιοποίητη και διαρκώς απομειούμενη.
-Τι έχετε να πείτε σε όσους πήραν στεγαστικά δάνεια με εξασφάλιση του κεφαλαίου τους από την Ασπίς Πρόνοια; Να ξαναπληρώσουν το δάνειό τους από την αρχή ή να δώσουν τα σπίτια τους στις τράπεζες;
-Τι έχετε να πείτε στους εργαζόμενους στην εταιρεία οι οποίοι συνεχίζουν να βιώνουν μια κατάσταση πλήρους ανέχειας αφού δεν έχουν λάβει τις αποζημιώσεις και τα υπόλοιπα των δεδουλευμένων τους, ενώ αντιμετωπίζουν έναν ανάλγητο ηλικιακό ρατσισμό όταν ζητάνε δουλειά σε κάποια άλλη εταιρεία λες και ξαφνικά απώλεσαν τις ικανότητες και την πολύτιμη εμπειρία τους;
-Τι έχετε να πείτε στους ασφαλιστές της εταιρείας, οι οποίοι είναι απλήρωτοι σχεδόν για έναν χρόνο και τους αντιμετωπίζετε απλώς σα να μην υπάρχουν, αφού με την πρόσφατη υπουργική σας απόφαση εντελώς πραξικοπηματικά τους διαγράφετε από συστατικό του χαρτοφυλακίου ζωής; Πιθανόν οι εμπνευστές της απόφασης αυτής θεωρούν ότι οι ασφάλειες ζωής γίνονται με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος και η εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων με ταχυδρομικά περιστέρια.
Μέσα σε αυτό το θέατρο του παραλόγου πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει και η Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος η οποία συμπεριφέρεται απολύτως εκδικητικά λες και τόσο καιρό ο στόχος της ήταν να βγάλει τους κακούς της παρέας από το τραπέζι, με τους οποίους μέχρι χθες συνέτρωγε. Δεν έχει κάνει καμία ουσιαστική πρόταση για την λύση του προβλήματος και υπάρχει ξεκάθαρη διάθεση καθυστέρησης η οποία έχει προφανή σκοπιμότητα το ξεκοκάλισμα των συμβολαίων και την στρατολόγηση των ασφαλιστών της Ασπίς Πρόνοια και τώρα της Commercial Value. Δεν τους ενδιαφέρει αν αφήνεται ο θεσμός να κυλιέται στο βούρκο και την ανυποληψία, σημασία έχει η ανακοίνωση αύξησης παραγωγής και ρεκόρ πωλήσεων. Δεν καταλαβαίνουν ότι η αύξηση των πωλήσεών τους οφείλεται αποκλειστικά στην μετακόμιση συμβολαίων των εταιρειών που έκλεισαν –δηλαδή δυσαρεστημένων έτοιμων πελατών- την στιγμή που όπως προείπαμε η αγορά κινείται με αρνητικούς ρυθμούς. Δεν καταλαβαίνουν ότι το δικό τους αύριο υπονομεύεται, αφού η ασφαλιστική συνείδηση ακολουθεί τροχιά κάθετης πτώσης και μετά το τέλος του πάρτι θα αντιμετωπίσουν την απόλυτη άρνηση των πολιτών για νέα συμβόλαια.
Οι αντίστοιχες Ενώσεις σε άλλα πολιτισμένα κράτη σε συνεργασία με την πολιτεία σπεύδουν πριν δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα να βρούνε μια βιώσιμη λύση, εδώ στην χώρα μας αντιθέτως διαγωνίζονται ποιά θα ρίξει πρώτη την πιστολιά.
Κυρίες και κύριοι, έχουμε αναγκαστεί από τον Οκτώβριο και μετά και βλέποντας την πρόθεση της πολιτείας να στείλει την υπόθεση στις καλένδες να κάνουμε έναν εξοντωτικό αγώνα προκειμένου να εφαρμοστούν τα αυτονόητα. Μια χούφτα άνθρωποι αρχικά τρέξαμε και βρήκαμε το καταλληλότερο νομικό επιτελείο για την υποστήριξη των κινήσεών μας και είδαμε προσωπικά τον υφυπουργό με ντου στο υπουργείο αφού δεν γινόταν αλλιώς. Αφού καταλάβαμε ότι μιλούσαμε σε άσχετους αναγκαστήκαμε να δημιουργήσουμε εμείς μαζί με τον νομικό μας την λύση στο πρόβλημα σα να ήταν δική μας δουλειά.
Έτσι λοιπόν μπορούμε να παρουσιάσουμε σήμερα 4 ή 5 οργανωτικές λύσεις. Αυτές οι λύσεις προβλέπουν την άμεση συνέχιση των ασφαλιστικών συμβάσεων όπως επιτάσσει η Κοινοτική νομοθεσία, η Εθνική νομοθεσία και η κοινή λογική. Δεν ενδιαφέρει κανέναν που πλήρωνε ασφάλιστρα επί χρόνια ποιος θα πάει φυλακή. Τον ενδιαφέρει να συνεχιστεί η ασφαλιστική του σύμβαση χωρίς να χάσει κανένα απολύτως συμβατικό του δικαίωμα. Αφού το κράτος δηλώνει αδύναμο να νομοθετήσει το κάνουμε εμείς αντί γι αυτό με απόλυτη επίγνωση, ξεκάθαρες λύσεις με ελάχιστο και απόλυτα διαχειρήσιμο δημοσιονομικό κόστος. Ας μας καλέσουν να παρουσιάσουμε τις προτάσεις μας αν θέλουν να λύσουν το πρόβλημα.
Πολλοί λένε γιατί να πληρώσει το κράτος τις αμαρτίες της κάθε εταιρείας που κλείνει. Εδώ υπάρχει μια παρεξήγηση. Οι ασφαλιστικές εταιρείες όπως και οι τράπεζες δεν είναι ούτε περίπτερα ούτε μπακάλικα ούτε κομμωτήρια για να αφεθούν στην διαχειριστική ικανότητα του κάθε τυχαίου έμπορου. Αυτοί οι κλάδοι είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι και γι αυτό υπάγονται σε αυστηρότατες εποπτικές διαδικασίες.
Κανείς άνθρωπος στην μια και μοναδική ζωή που του αναλογεί δεν μπορεί να ασφαλιστεί ξανά με τους ίδιους όρους. Τα ώριμα ασφαλιστικά δικαιώματα δεν αντικαθίστανται. Γι αυτό σε όλο τον κόσμο από τις ΗΠΑ μέχρι την Ουγκάντα οι ασφαλιστικές εταιρείες ζωής δεν κλείνουν. Η Ελληνική πολιτεία έχει τεράστιες διαχρονικές ευθύνες για την πλημμελή εποπτεία του υπερευαίσθητου αυτού χώρου. Τώρα δεν μπορεί να κρύβεται και να δηλώνει απούσα από παντού. Είναι υποχρεωμένη να μας ακούσει και δεν έχει κανένα δικαίωμα να μας αγνοεί σα να μην υπάρχουμε ή σα να είμαστε επαίτες. αν δεν το κάνει με δικιά της πρωτοβουλία θα το κάνει με δικιά μας.
Ας μείνουμε όλοι μαζί ενωμένοι και να είστε σίγουροι ότι πολύ σύντομα θα τα καταφέρουμε. Το σωματείο μας για το οποίο θα σας μιλήσουν οι συνάδελφοι έχει δημιουργηθεί για να συσπειρώσει όλους τους ζημιωθέντες και ιδίως τους ασφαλισμένους που είναι τα μεγαλύτερα θύματα αυτού του πρωτοφανούς σκανδάλου. Η αγωνία όλων είναι δικαιολογημένη και γίνεται αφόρητη από την απαθή στάση της πολιτείας. Τέλος απευθύνουμε έκκληση σε όλες τις προσωπικότητες της πολιτικής και της δημόσιας ζωής του τόπου να χρησιμοποιήσουν την επιρροή τους έτσι ώστε να έχει θετική έκβαση μια υπόθεση που ξεφτιλίζει τη χώρα μας και προσθέτει άλλο ένα επιχείρημα στους δημόσιους κατήγορους και διαπομπευτές της. Ας σταματήσει επιτέλους εδώ ο κατήφορος. Ας βοηθήσουμε όλοι να αντιστρέψουμε την κατάσταση."

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου