Κέφης Γιώργος: Αδικαιολόγητη Καθυστέρηση Αποζημίωσης

Γεια χαρά σε όλους. Ονομάζομαι Κέφης Γεώργιος, είμαι 40 χρονών, κατοικώ επαρχία και είμαι πατέρας τριών παιδιών. Πήρα λοιπόν το θάρρος να γράψω την ταλαιπωρία που βιώνω εδώ και περίπου 1 μήνα.

Ήμουν κάτοχος ενός Audi A4 3.2Q μοντέλο 10ος του 2008, με τιμή αγοράς γύρω στα 62000 ευρώ. Tο ασφάλισα στην εν λόγω εταιρία με συμβόλαιο αξίας 1800 περίπου ευρώ το χρόνο το οποίο περιελάμβανε και κλοπή, αρχικά για 57000 ευρώ. Με την συμπλήρωση 1 χρόνου έγινε αναπροσαρμογή σε 51000 ευρώ. 

Και με την συμπλήρωση  2 χρονών, πήγαμε στα 45000 ευρώ. Πολύ σωστές πιστεύω τιμές για το συγκεκριμένο αυτοκίνητο σε συνδυασμό με την χρονολογία του. Μέχρι εδώ κανένα πρόβλημα και τα ασφάλιστρα κανονικά πληρωμένα. 

Στις 10 Μαρτίου 2011 ενώ είχα κάνει ένα ταξίδι στην Αθήνα στην αδελφή μου, μου το κλέψανε. Δεν μπαίνω στον κόπο να σας γράψω το πως έγινε, που έγινε ακριβώς και διάφορα άλλα που πιστεύω δεν ενδιαφέρουν. Απλά για το αρχείο, σας λέω ότι είχα και τα περισσότερα έγγραφα του αυτοκίνητου μέσα.

Κανονικά όλα: τηλ. στην αστυνομία, μήνυση κατ άγνωστου, κατάθεση και γενικά ότι θα έκανε ο καθένας σε αυτή την περίπτωση. Και επέστρεψα στην πόλη μου αφού είχα αφήσει το τηλέφωνό μου στην αστυνομία να με καλέσει όταν θα έχει νέα. 

Στη συνέχεα δήλωση στον τοπικό ασφαλιστή, προσκομίζοντας ότι μου ζήτησε από έγγραφα. Μια τυπική και καθόλου χρονοβόρα διαδικασία. Σε ερώτηση μου τι πρέπει να κάνω τώρα η απάντηση ήταν να περιμένω μήπως βρεθεί, εάν όχι μετά από 90 ημέρες (δηλαδή 10 Ιουνίου) θα αποζημιωθώ .

Μέχρι εδώ καλά. Όπως είπα πιο πάνω μου είχαν κλέψει και μερικά έγγραφα μαζί και το ασφαλιστήριο. Εγώ δεν είχα δει ότι στις καλύψεις ήταν και ενοικίαση αυτοκινήτου από την AVIS για 90 ημέρες, μέχρι δηλαδή να τελειώσω με την ασφάλεια μου. Με λίγα λόγια δεν το είχα προσέξει. Πιστέψτε με δεν μου το γνωστοποίησε κανένας ούτε ο ασφαλιστής μου ούτε η εταιρία. Τυχαίο? Δεν νομίζω. Σημειώστε γύρω στις 5000 ευρώ κέρδος για την ασφαλιστική. Όταν προχθές ζήτησα φωτοτυπία από το ασφαλιστήριο και το είδα ότι το είχα στις καλύψεις, μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι.

Πέρασα απίστευτη ταλαιπωρία χωρίς αυτοκίνητο τόσο καιρό με 3 παιδιά και με φοβερές υποχρεώσεις. Συνέχεια δανεικά αυτοκίνητα και ταξί για να εξυπηρετηθώ.

Όταν ρώτησα γιατί από την πρώτη στιγμή δεν μου το γνωστοποίησαν ή γιατί δεν μου το έφεραν σπίτι, η απάντηση ήταν ότι δεν το πρόσεξαν και ότι εγώ έπρεπε να κάνω τη δουλειά τους, δηλαδή να πάρω την φροντίδα ατυχήματος να τους πω τι θέλω. Πιστεύω να καταλάβατε.

Περνάνε λοιπόν οι 90 ημέρες το αυτοκίνητο δεν βρέθηκε (10 Ιουνίου 2011). Περίμενα λοιπόν να με ενοχλήσει η ασφάλεια. Τίποτα. 95^η ημέρα (15 Ιουνίου) παίρνω τηλέφωνο και τότε μου είπαν ποια έγγραφα χρειάζεται να προσκομίσω, όπως επίσης και τα 2 κλειδιά του αυτοκινήτου - σκόπιμη καθυστέρηση).

106^η ημέρα (21 Ιουνίου): Έρχεται ο εμπειρογνώμονας από Αθήνα για να αρχίσει να με ρωτάει διάφορα απλά πραγματάκια και να τα γράφει σε μια δήλωση την όποια υπέγραψα κι έφυγε. Τους προηγούμενους μήνες δεν είχε εμφανιστεί κανείς.

Άρα με αφήνει να νομίζω ότι συνεχίζουν τη σκόπιμη καθυστέρηση. Μέχρι να γυρίσει Αθήνα ο εμπειρογνώμονας και μέχρι να συντάξει την έκθεση τρώμε κι άλλες 5 μέρες.(111 ημέρα , 27 Ιουνίου).

Επικοινωνία με τον πράκτορα πάλι. Αύριο μεθαύριο, θα έρθει η επιταγή. Το ποσό όμως δεν το ήξερε.

Κάθε μέρα τηλέφωνο, κάθε μέρα δικαιολογίες .Ο τοπικός έπαιρνε τηλέφωνο Αθήνα κι εγώ έπαιρνα τηλέφωνο τον τοπικό.

115 ημέρα (1 Ιουλίου): Πρώτη φόρα τηλέφωνο στα κεντρικά. Ζήτησα τον υπεύθυνο του φακέλου μου. Ελειπε.

118 ημέρα (4 Ιουλίου): τηλέφωνο στα κεντρικά. Ζήτησα τον υπεύθυνο φακέλου μου. Ήταν έκτος σε σεμινάριο.

Μίλησα με κάποιον ανώτερο και μου είπε να μην ανησυχώ θα αφήσει μήνυμα στον υπεύθυνο να με πάρει την επομένη πρωί-πρωί τηλέφωνο κι ότι αυτός δεν ξέρει γιατί δεν έχει ασχοληθεί με το φάκελο μου.

119 ημέρα (5 Ιουλίου): δεν με πήρε κανείς. Καλώ εγώ πάλι και βρίσκω τον υπεύθυνο. Αρχίζει λοιπόν να μου λέει κάτι αερολογίες του τύπου δεν είμαστε έτοιμοι ακόμη, δεν μπορέσαμε να βρούμε ακόμα την εμπορική αξία του αυτοκινήτου, να συλλέξουμε κάποια στοιχειά για την εμπορική αξία του αυτοκινήτου από εξωτερικούς εμπορικούς συνεργάτες, περιμένουμε να μας απαντήσουν από τα κεντρικά της AUDI ποια είναι η εμπορική αξία του αυτοκινήτου, έχουμε δώσει αριθμό πλαισίου για να δούμε ποια είναι τα έξτρα (είχε φουλ έξτρα), ότι έτσι δουλεύει η εταιρία κι εγώ δεν πρέπει να τους υποδείξω πως να δουλεύουν, ότι καταλαβαίνει ότι βρίσκομαι σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση επειδή έχασα το αμάξι μου (κι ας μην του το είπα εγώ, το συμπέρανε από μόνος του), ότι πρέπει να πάρουν κάποιες υπόγραφες δεν ξέρω από που και χρειάζεται χρόνος- από το δίπλα γραφείο, από τον πάνω όροφο, από τον περιπτερά - ότι είναι πρόβλημά μου ότι θεωρώ ότι υπάρχει σκόπιμη καθυστέρηση και ότι θεωρώ όταν είναι να πάρουν τα παίρνουν, όταν είναι να δώσουν τους τσούζει. Ειπώθηκαν κι άλλα, κουβέντα 20 λεπτών. Κλείνω λοιπόν φανερά στεναχωρημένος και νευριασμένος.

Την επομένη 120^η  ημέρα, 6 Ιουλίου, με παίρνει κάποιος κύριος. Μην ανησυχείτε σε 2 ημέρες θα είμαστε έτοιμοι, πρέπει να πάει στο ανώτατο συμβούλιο, επειδή το ποσό είναι μεγάλο κι έτσι κι αλλιώς και διαφορές άλλες δικαιολογίες που νομίζω ότι υποτιμούν την νοημοσύνη μου.

8 Ιούλιου, 122^η  ημέρα: Δεν με πήρε κανείς. Καλώ το μεσημέρι και χωρίς πολλά μου ανακοινώνει ότι το ποσό που επέλεξε ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ είναι 30 χιλιάδες και ότι δεν μπορεί να δώσει παραπάνω γιατί βρήκε κάποιο κόλλημα ούτε κι εγώ ξέρω που. Τον ρώτησα να μου πει εάν είναι θέμα εμπορικής αξίας κι εάν τελικά κατάφεραν να βρουν την εμπορική αξία του αυτοκινήτου μου. Δεν μου ανέφερε τίποτα προφανώς γιατί δεν μπόρεσε να τη βρει λόγω μάλλον μοναδικότητας του μοντέλου. Και βεβαία αρνήθηκα αυτό το ποσό λέγοντας να κλείσει το τηλέφωνο κι ότι θα διαλέξω κι εγώ άλλη οδό για να βρω το δίκιο μου. Μου λέει όχι περιμένετε υπάρχει και κάποιο παραθυράκι. Έκλεισα το τηλέφωνο.

Απευθύνομαι λοιπόν στον κύριο Γενικό Διευθυντή της εταιρείας και θέλω να τον ρωτήσω, για ποια άμεση πληρωμή μας λέει και ποια παράπονα δεν θέλει να έχει κάποιος για την εταιρία του, όταν εγώ που είμαι πελάτης ταλαιπωρήθηκα και ταλαιπωρούμαι τόσο πολύ από τους συνεργάτες του?

Έπρεπε η δεν έπρεπε να με ενημερώσουν αμέσως για το αυτοκίνητο που δικαιούμαι μέχρι να βρεθεί το δικό μου? Έπρεπε η όχι να με ενημερώνουν οι υπεύθυνοι για την πορεία της υπόθεσης κι όχι να καλώ εγώ 2 και 3 φορές την ημέρα επί 4 εβδομάδες από το πέρας των 90 ημερών? Και τέλος γιατί δεν με αποζημιώνετε με το ποσό που αναγράφεται στο συμβόλαιο σας και παρανόμως μου κόβετε τόσα χρήματα?

Δεν περίμενα αυτή τη συμπεριφορά από την συγκεκριμένη εταιρία που ήξερα ότι έχει αποκτήσει δυναμική παρουσία και στην αγορά και  οι μεγαλεπήβολοι στόχοι είναι να διατηρήσει τα μεγέθη της και να συνεχίσει τη «νοικοκυρεμένη» λειτουργία της. 

Το mail μου αυτό αποτελείται απο γεγονότα πραγματικά και περά ως περά αληθινά. Το στέλνω σε εσάς, γιατί κατάλαβα ότι το blog είναι σοβαρό και μπορεί να βοηθήσει κάποιον ασφαλιζόμενο που τον ταλαιπωρεί η ασφαλιστική του.

Κέφης Γιώργος

*Ονόμαστικές καταγγελείες και λοιπά προσωπικά στοιχεία έχουν παραλειθφεί για ευνόητους λόγους