Εργασιακή ένταση, η «μητέρα» του άγχους των εργαζομένων

Πηγή:Καθημερινή 

Αυτή τη φορά η πρόσφατη έρευνα του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για τη Βελτίωση των συνθηκών Εργασίας και Διαβίωσης (www.eurofound.europa.eu) απλώς, «κομίζει γλαύκα εις Αθήνας». 

Επιβεβαιώνει δηλαδή ότι το εργασιακό άγχος αυξάνεται λόγω της έντασης στην εργασία -που και αυτή αυξήθηκε τα τελευταία 20 χρόνια- αλλά και εξαιτίας της γήρανσης του πληθυσμού. 

Παράλληλα, όμως, αφού πρώτα διερεύνησε την πολυσύνθετη σχέση άγχους-εργασίας, στόχος της ήταν οι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικών, για να τους υποδείξει το τι οφείλουν να γνωρίζουν για την αντιμετώπιση του φαινομένου. Αφετέρου, διευκρινίζει ότι για το άγχος δεν ευθύνεται μόνο η εργασία, αλλά «και οι αντικρουόμενες απαιτήσεις αμφοτέρων: των ανθρώπων μέσα στον εργασιακό χώρο όσο και των εκτός της εργασίας τους». 

Επειδή το άγχος, όμως, συνδέεται και με την ενεργό συμμετοχή στην απασχόληση, η έρευνα τονίζει ότι «όσοι εργαζόμενοι μειώσουν την ένταση στην εργασία τους, είναι αυτοί που θα διατηρηθούν στις θέσεις εργασίας τους και που θα παραμείνουν πολύ περισσότερα χρόνια στην ενεργό απασχόληση». 

Ωστόσο, το ποσοστό των εργαζομένων στα 27 κράτη-μέλη της Ε.Ε. που πιστεύουν ότι θα συνεχίσουν να εργάζονται το ίδιο ώς την ηλικία των 60, έχει ελάχιστα αυξηθεί. Δηλαδή, το 2000 ήταν 57% και το 2010 ανήλθε στο 59%. Μεγάλες όμως είναι και οι διαφορές ανάμεσα στις χώρες.

Για παράδειγμα το 70% των εργαζομένων στην Ολλανδία και στη Γερμανία νιώθουν ότι είναι ικανοί να εργάζονται και στα 60. Στη Σλοβενία, όμως, το ποσοστό αυτό είναι μόνο 26%. Συμβαίνει, επίσης, τα ποσοστά των εργαζομένων που είναι θετικοί για παραμονή στην εργασία και στα 60, να ανταποκρίνονται στα σημερινά ποσοστά των ηλικιωμένων εργαζομένων στις αντίστοιχες χώρες. 

Εννοείται, ότι δέκα χώρες έδωσαν πολύ χαμηλά ποσοστά - από τις οποίες οι επτά που «έπιασαν πάτο» είναι αυτές που επίσης έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά άνω των 50 ετών στο εργατικό δυναμικό τους. 

Στόχος της έρευνας είναι να προβάλλει τις απαραίτητες εκείνες καλές συνθήκες που κάνουν τους εργαζομένους να παραμείνουν όσο γίνεται περισσότερο στην εργασία τους, και παραθέτει καλές πρακτικές από εταιρείες που το έχουν ήδη πετύχει. Επισημαίνει επίσης ότι η αυξητική τάση του εργασιακού άγχους είναι το αποτέλεσμα ενός συμπλέγματος οργανωσιακών αποφάσεων που λαμβάνονται.