Η εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος δρομολογεί υποψίες σύγκρουσης συμφερόντων

 Πηγή: Aσφαλιστική Αγορά

 Η εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος δρομολογεί υποψίες σύγκρουσης συμφερόντων

 
Για πολλά χρόνια και μέχρι δυστυχώς πολύ πρόσφατα, οι ίδιοι οι ασφαλιστές επαναλάμβαναν σε όλους τους τόνους πως για τα περισσότερα από τα κακώς κείμενα  της ασφαλιστικής αγοράς υπεύθυνη είναι η έλλειψη εποπτείας η και η κακή άσκησή της.Επέμειναν τόσο σε αυτή την άποψη, που σήμερα, με την Τράπεζα της Ελλάδος να αναλαμβάνει το ρόλο του επόπτη για τις ασφάλειες, δύσκολα μπορούν να παραπονεθούν για το είδος της εποπτείας που διαφαίνεται ότι θα τους ασκηθεί.

Οι προθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδος προκύπτουν τόσο από το κλίμα που φροντίζει να διέπει τις έως σήμερα συναντήσεις με τους εκπροσώπους του ασφαλιστικού κλάδου, όσο και από τις πληροφορίες που αφήνει να διαρρέουν –δεν έχει υπάρξει μέχρι σήμερα καμία επίσημη τοποθέτησή της επί των συναντήσεων αυτών–, για τις μεθόδους που θα ακολουθήσει και τα στοιχεία που θα ζητά από τις ασφαλιστικές να της καταθέτουν, προκειμένου να ασκήσει τον ρόλο της. 

Υπάρχουν ενδείξεις ότι η εποπτεία των ασφαλιστικών εταιρειών θα ασκείται με μεθόδους και κατευθύνσεις που χρησιμοποιούνται για την επόπτευση των τραπεζών, ενώ οι ασφαλιστές μάλλον αντιμετωπίζονται όπως και οι Έλληνες πολίτες από το κράτος, ως εκ προοιμίου ύποπτοι και ως ένα σύνολο που έχει τα ειδικά χαρακτηριστικά του μέσου όρου.
 

Ενδεικτικά, είναι περίεργο να ζητείται ακριβής καταγραφή προβλέψεων από ασφαλιστικές εταιρείες, οι οποίες έχουν ως αντικείμενο τη διαχείριση κινδύνων και βασίζουν τη λειτουργία τους σε πιθανότητες και στην αβεβαιότητα έλευσης ζημιών. 

«Είναι προς το συμφέρον των κεντρικών τραπεζών να μη ρυθμίσουν τις ασφαλιστικές  επιχειρήσεις. Παρόλο που μπορεί να υπάρχουν λόγοι για το συνδυασμό νομισματικής πολιτικής και τραπεζικής ρύθμισης, καθώς οι τράπεζες αποτελούν το μηχανισμό μετάδοσης της πολιτικής των κεντρικών τραπεζών. Αυτό δεν ισχύει για τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις και τα συνταξιοδοτικά ταμεία, καθώς δεν δημιουργούν ούτε καταστρέφουν χρήμα μέσω πίστωσης».

Εάν σε αυτές τις πρώτες ενδείξεις προσθέσουμε τις ενστάσεις που διατυπώνονται στο εξωτερικό από φορείς όπως η Ένωση Ευρωπαίων Ασφαλιστών και η Geneva Association, για τον ορατό κίνδυνο επιζήμιας ταύτισης της τραπεζικής δραστηριότητας με την ασφαλιστική, σε μέτρα και κατευθύνσεις που θα καθορίσουν τη ρύθμισή τους, αλλά και τις ενστάσεις αναγνωρισμένων παραγόντων της αγοράς για τη ρύθμιση των ασφαλιστικών αγορών από τις Κεντρικές Τράπεζες (βλ. σχετικό άρθρο στην «Α.Α.» τ. Φεβρουαρίου σελ. 36), φοβούμεθα και ανησυχούμε.