Πηγή: capital.gr
Στους
χώρους εργασίας μεταφέρεται πλέον η κοινωνική ένταση που προκαλεί στους
Έλληνες η περιοριστική πολιτική που επιβάλλεται με στόχο την εξασφάλιση
της τέταρτης δόσης από την Τρόικα, σε εισοδήματα, εργασιακά αλλά και
ασφαλιστικά δικαιώματα.
Η ανατροπή των εργασιακών δικαιωμάτων, η αναδιάρθρωση του συστήματος των συλλογικών συμβάσεων καθώς και οι περικοπές στους μισθούς των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα, που θα επέλθουν όπου υπογραφούν νέες, ειδικού τύπου επιχειρησιακές συμβάσεις, αναμένεται να μετατρέψουν σε πεδίο συνεχών –πολλές φορές και σκληρών– αντιπαραθέσεων τις ίδιες τις επιχειρήσεις.
Η ανατροπή των εργασιακών δικαιωμάτων, η αναδιάρθρωση του συστήματος των συλλογικών συμβάσεων καθώς και οι περικοπές στους μισθούς των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα, που θα επέλθουν όπου υπογραφούν νέες, ειδικού τύπου επιχειρησιακές συμβάσεις, αναμένεται να μετατρέψουν σε πεδίο συνεχών –πολλές φορές και σκληρών– αντιπαραθέσεων τις ίδιες τις επιχειρήσεις.
Σε εγρήγορση βρίσκονται τόσο τα συνδικάτα όσο και η
αντιπολίτευση, καθώς αναμένεται να ξεκινήσει στη Βουλή, σήμερα, η
συζήτηση του επίμαχου νομοσχεδίου, ενώ ξεκινά και μια «καυτή» απεργιακή
εβδομάδα με αιχμή τη γενική απεργία της Τετάρτης, που διοργανώνουν ΓΣΕΕ
και ΑΔΕΔΥ.
Η χωρίς περιορισμούς υπερίσχυση των ειδικών αυτών συμβάσεων που θα μπορούν να υπογράφουν οι επιχειρήσεις με τα σωματεία εργαζομένων ή όπου δεν υπάρχουν με τα οικεία κλαδικά συνδικάτα, δημιουργεί ένα νέο τοπίο, όχι μόνο σε εργασιακό επίπεδο, αλλά και σε καθαρά συνδικαλιστικό. Δεν είναι λίγοι αυτοί που ήδη προεξοφλούν πως η αντιπαράθεση μεταξύ εργοδοτών – εργαζομένων, σε περιόδους κρίσης, αλλά και οι αντεγκλήσεις μεταξύ των ίδιων των εργαζόμενων, στο πλαίσιο ενός αυτοματισμού που αναμένεται να επικρατήσει, και μάλιστα σε μια περίοδο που μεγεθύνεται ανεξέλεγκτα η δεξαμενή των ανέργων, και συνεπώς, ο φόβος, διαμορφώνει νέες, αντιαναπτυξιακές συνθήκες στο εσωτερικό των επιχειρήσεων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, σχεδόν 900.000 επιχειρήσεις, η συντριπτική πλειονότητα δηλαδή, δεν έχει επιχειρησιακά σωματεία. Μάλιστα, οι περισσότερες από αυτές απασχολούν λιγότερους από 20 εργαζόμενους και συνεπώς, δεν δικαιούνται βάσει νόμου να δημιουργήσουν σωματείο. Σε αυτές τις επιχειρήσεις οι ειδικές συμβάσεις θα υπογράφονται, μεταξύ τω εργοδοτών και των αντίστοιχων κλαδικών συνδικάτων.
Ήδη, όμως, στη ΓΣΕΕ έχουν αποφασίσει πως δεν θα υπάρξουν συνδικάτα, σε επίπεδο ομοσπονδιών, που θα υπογράψουν τέτοιου είδους συμβάσεις. Συνεπώς, το πιθανότερο είναι, μονομερώς, οι εργοδότες να προσφεύγουν στον ΟΜΕΔ. Ο οποίος, μετά από τις νέες παρεμβάσεις, θα μπορεί να αποφασίσει μόνο για τους μισθούς.
Ακόμη πιο πιθανό, παρά τις περί του αντιθέτου, κυβερνητικές εκτιμήσεις, θεωρείται από τους συνδικαλιστές, η επικράτηση των ατομικών συμβάσεων. Δεν αποκλείουν δε, ακόμη και την προσπάθεια δημιουργίας πολλών σωματείων, με πρωτοβουλία των ίδιων των επιχειρήσεων, προκειμένου να δημιουργηθούν συνθήκες… «συνεννόησης» μεταξύ των δύο πλευρών. Το σίγουρο πάντως είναι, ότι όπου υπάρχουν επιχειρησιακά σωματεία θα «τρέξουν» ευκολότερα οι νέες ρυθμίσεις, που κατατίθενται σήμερα στη Βουλή και ψηφίζονται αύριο. Έτσι, δεν είναι λίγοι, ακόμη και εκπρόσωποι των εργοδοτών, κυρίως των μικρομεσαίων, που θεωρούν πως θα υπάρξει στρέβλωση του ανταγωνισμού, εις βάρος τω μικρών επιχειρήσεων. Οι οποίες θα «αναγκαστούν» να ακολουθήσουν τις ίδιες πολιτικές σε μισθούς και εργασιακές σχέσεις, προκειμένου να επιβιώσουν...
Είναι χαρακτηριστική η δήλωση της υπουργού Εργασίας, Λούκας Κατσέλη, όταν εξερχόμενη από τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, την περασμένη εβδομάδα, πέταξε το «μπαλάκι» στους κοινωνικούς εταίρους, προσβλέποντας στην «ωριμότητα» και τη «μαχητικότητα» εργοδοτών και εργαζομένων αντίστοιχα, «για να μη γίνει κατάχρηση των ειδικών επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων εργασίας».
Από την ερχόμενη Τετάρτη που θα έχει ψηφιστεί το σχετικό σχέδιο νόμου, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να ξεχάσουν ό,τι ίσχυε από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα και μέχρι σήμερα. Η διατήρηση των όποιων δικαιωμάτων, επαφίεται στην καλή πίστη των συμβαλλόμενων μερών, κυρίως δε των εργοδοτών.
Σε όσες επιχειρήσεις υπογράφονται ειδικές επιχειρησιακές συμβάσεις, η πραγματικότητα θα αφορά μισθούς μειωμένους μέχρι και το «δίχτυ» των 740 ευρώ που αντιστοιχούν στον κατώτατο μισθό του ανειδίκευτου εργάτη καθώς και απολύσεις, ακόμη και χωρίς τους περιορισμούς της κείμενης νομοθεσίας, αφού κι αυτές -μαζί με τις προϋποθέσεις μερικής απασχόλησης, εκ περιτροπής εργασίας, διαθεσιμότητας αλλά και τη χρονική διάρκεια της σύμβασης- θα αποτελούν «αντικείμενο διαπραγμάτευσης».
Ταυτόχρονα και εκτός ειδικών συμβάσεων, επεκτείνεται μέχρι τους 9 μήνες (από 6) η περίοδος κατά την οποία ο εργοδότης θα μπορεί να εφαρμόζει την εκ περιτροπής απασχόληση, ενώ δεν έχει αποσαφηνιστεί εάν αυξάνεται και το όριο των διαθεσιμοτήτων. Οι νεοπροσλαμβανόμενοι θα μπορούν να απολύονται χωρίς αποζημίωση κατά τον πρώτο χρόνο πρόσληψής τους καθώς θα θεωρείται δοκιμαστική περίοδος, ενώ η περίοδος «ενοικίασης» εργαζομένων αυξάνεται σε 36 από 12+6 μήνες που ίσχυε μέχρι σήμερα!
Οι αλλαγές αυτές θα πρέπει να προστεθούν σε αυτές που ήδη έχουν ψηφισθεί από το καλοκαίρι, και αφορούν στο όριο των ομαδικών απολύσεων, στις αλλαγές του ύψους των αποζημιώσεων, με μειωμένο χρόνο προειδοποίησης αλλά και τη μείωση του κόστους των υπερωριών και τη δυνατότητα πρόσληψης νέων, με μισθό στο 80% του κατώτατου.
Και δε πρόκειται να σταματήσουν εδώ. Εκτός από το ασφαλιστικό, που, μέσω της προηγούμενης ασφαλιστικής μεταρρύθμισης γνωρίζουμε για την επόμενη, εντός του 2011, με αιχμή τις επικουρικές συντάξεις και όχι μόνο, σημαντικές αλλαγές αναμένονται και στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων στις τράπεζες. Στο αναθεωρημένο Μνημόνιο, η κυβέρνηση δεσμεύεται να προωθήσει νομοθεσία με την οποία θα κατατάσσει τους ασφαλισμένους των τραπεζών στο ίδιο καθεστώς με αυτό των υπόλοιπων του ιδιωτικού τομέα. Η παρέμβαση αυτή θα διευκολύνει τις απολύσεις και την εφαρμογή προγραμμάτων διαθεσιμότητας, καταργώντας στην ουσία τους κανονισμούς εργασίας που ισχύουν εδώ και χρόνια στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Απεργιακός πυρετός
Εκτός από τους εργαζόμενους στις μεταφορές, που ήδη βρίσκονται σε κινητοποιήσεις, σήμερα, το χορό των απεργιών ανοίγουν οι εργαζόμενοι στην Αγροτική Τράπεζα. Με απόφασή του, ο σύλλογος εργαζόμενων στην Τράπεζα ξεκινά απεργία διαρκείας, ενώ για Τρίτη και Τετάρτη έχει αποφασιστεί η 48ωρη πανελλαδική απεργία των εργαζομένων στις Τράπεζες.
Για την Τρίτη, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ έχουν αποφασίσει τη διεξαγωγή τρίωρης Παναττικής στάσης εργασίας, από τις 12:00 το μεσημέρι μέχρι τις 15:00 και συλλαλητήριο στην πλατεία Συντάγματος στις 13:00.
Την Τετάρτη πραγματοποιείται η πανελλαδική απεργία ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.
Η χωρίς περιορισμούς υπερίσχυση των ειδικών αυτών συμβάσεων που θα μπορούν να υπογράφουν οι επιχειρήσεις με τα σωματεία εργαζομένων ή όπου δεν υπάρχουν με τα οικεία κλαδικά συνδικάτα, δημιουργεί ένα νέο τοπίο, όχι μόνο σε εργασιακό επίπεδο, αλλά και σε καθαρά συνδικαλιστικό. Δεν είναι λίγοι αυτοί που ήδη προεξοφλούν πως η αντιπαράθεση μεταξύ εργοδοτών – εργαζομένων, σε περιόδους κρίσης, αλλά και οι αντεγκλήσεις μεταξύ των ίδιων των εργαζόμενων, στο πλαίσιο ενός αυτοματισμού που αναμένεται να επικρατήσει, και μάλιστα σε μια περίοδο που μεγεθύνεται ανεξέλεγκτα η δεξαμενή των ανέργων, και συνεπώς, ο φόβος, διαμορφώνει νέες, αντιαναπτυξιακές συνθήκες στο εσωτερικό των επιχειρήσεων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, σχεδόν 900.000 επιχειρήσεις, η συντριπτική πλειονότητα δηλαδή, δεν έχει επιχειρησιακά σωματεία. Μάλιστα, οι περισσότερες από αυτές απασχολούν λιγότερους από 20 εργαζόμενους και συνεπώς, δεν δικαιούνται βάσει νόμου να δημιουργήσουν σωματείο. Σε αυτές τις επιχειρήσεις οι ειδικές συμβάσεις θα υπογράφονται, μεταξύ τω εργοδοτών και των αντίστοιχων κλαδικών συνδικάτων.
Ήδη, όμως, στη ΓΣΕΕ έχουν αποφασίσει πως δεν θα υπάρξουν συνδικάτα, σε επίπεδο ομοσπονδιών, που θα υπογράψουν τέτοιου είδους συμβάσεις. Συνεπώς, το πιθανότερο είναι, μονομερώς, οι εργοδότες να προσφεύγουν στον ΟΜΕΔ. Ο οποίος, μετά από τις νέες παρεμβάσεις, θα μπορεί να αποφασίσει μόνο για τους μισθούς.
Ακόμη πιο πιθανό, παρά τις περί του αντιθέτου, κυβερνητικές εκτιμήσεις, θεωρείται από τους συνδικαλιστές, η επικράτηση των ατομικών συμβάσεων. Δεν αποκλείουν δε, ακόμη και την προσπάθεια δημιουργίας πολλών σωματείων, με πρωτοβουλία των ίδιων των επιχειρήσεων, προκειμένου να δημιουργηθούν συνθήκες… «συνεννόησης» μεταξύ των δύο πλευρών. Το σίγουρο πάντως είναι, ότι όπου υπάρχουν επιχειρησιακά σωματεία θα «τρέξουν» ευκολότερα οι νέες ρυθμίσεις, που κατατίθενται σήμερα στη Βουλή και ψηφίζονται αύριο. Έτσι, δεν είναι λίγοι, ακόμη και εκπρόσωποι των εργοδοτών, κυρίως των μικρομεσαίων, που θεωρούν πως θα υπάρξει στρέβλωση του ανταγωνισμού, εις βάρος τω μικρών επιχειρήσεων. Οι οποίες θα «αναγκαστούν» να ακολουθήσουν τις ίδιες πολιτικές σε μισθούς και εργασιακές σχέσεις, προκειμένου να επιβιώσουν...
Είναι χαρακτηριστική η δήλωση της υπουργού Εργασίας, Λούκας Κατσέλη, όταν εξερχόμενη από τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, την περασμένη εβδομάδα, πέταξε το «μπαλάκι» στους κοινωνικούς εταίρους, προσβλέποντας στην «ωριμότητα» και τη «μαχητικότητα» εργοδοτών και εργαζομένων αντίστοιχα, «για να μη γίνει κατάχρηση των ειδικών επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων εργασίας».
Από την ερχόμενη Τετάρτη που θα έχει ψηφιστεί το σχετικό σχέδιο νόμου, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να ξεχάσουν ό,τι ίσχυε από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα και μέχρι σήμερα. Η διατήρηση των όποιων δικαιωμάτων, επαφίεται στην καλή πίστη των συμβαλλόμενων μερών, κυρίως δε των εργοδοτών.
Σε όσες επιχειρήσεις υπογράφονται ειδικές επιχειρησιακές συμβάσεις, η πραγματικότητα θα αφορά μισθούς μειωμένους μέχρι και το «δίχτυ» των 740 ευρώ που αντιστοιχούν στον κατώτατο μισθό του ανειδίκευτου εργάτη καθώς και απολύσεις, ακόμη και χωρίς τους περιορισμούς της κείμενης νομοθεσίας, αφού κι αυτές -μαζί με τις προϋποθέσεις μερικής απασχόλησης, εκ περιτροπής εργασίας, διαθεσιμότητας αλλά και τη χρονική διάρκεια της σύμβασης- θα αποτελούν «αντικείμενο διαπραγμάτευσης».
Ταυτόχρονα και εκτός ειδικών συμβάσεων, επεκτείνεται μέχρι τους 9 μήνες (από 6) η περίοδος κατά την οποία ο εργοδότης θα μπορεί να εφαρμόζει την εκ περιτροπής απασχόληση, ενώ δεν έχει αποσαφηνιστεί εάν αυξάνεται και το όριο των διαθεσιμοτήτων. Οι νεοπροσλαμβανόμενοι θα μπορούν να απολύονται χωρίς αποζημίωση κατά τον πρώτο χρόνο πρόσληψής τους καθώς θα θεωρείται δοκιμαστική περίοδος, ενώ η περίοδος «ενοικίασης» εργαζομένων αυξάνεται σε 36 από 12+6 μήνες που ίσχυε μέχρι σήμερα!
Οι αλλαγές αυτές θα πρέπει να προστεθούν σε αυτές που ήδη έχουν ψηφισθεί από το καλοκαίρι, και αφορούν στο όριο των ομαδικών απολύσεων, στις αλλαγές του ύψους των αποζημιώσεων, με μειωμένο χρόνο προειδοποίησης αλλά και τη μείωση του κόστους των υπερωριών και τη δυνατότητα πρόσληψης νέων, με μισθό στο 80% του κατώτατου.
Και δε πρόκειται να σταματήσουν εδώ. Εκτός από το ασφαλιστικό, που, μέσω της προηγούμενης ασφαλιστικής μεταρρύθμισης γνωρίζουμε για την επόμενη, εντός του 2011, με αιχμή τις επικουρικές συντάξεις και όχι μόνο, σημαντικές αλλαγές αναμένονται και στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων στις τράπεζες. Στο αναθεωρημένο Μνημόνιο, η κυβέρνηση δεσμεύεται να προωθήσει νομοθεσία με την οποία θα κατατάσσει τους ασφαλισμένους των τραπεζών στο ίδιο καθεστώς με αυτό των υπόλοιπων του ιδιωτικού τομέα. Η παρέμβαση αυτή θα διευκολύνει τις απολύσεις και την εφαρμογή προγραμμάτων διαθεσιμότητας, καταργώντας στην ουσία τους κανονισμούς εργασίας που ισχύουν εδώ και χρόνια στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Απεργιακός πυρετός
Εκτός από τους εργαζόμενους στις μεταφορές, που ήδη βρίσκονται σε κινητοποιήσεις, σήμερα, το χορό των απεργιών ανοίγουν οι εργαζόμενοι στην Αγροτική Τράπεζα. Με απόφασή του, ο σύλλογος εργαζόμενων στην Τράπεζα ξεκινά απεργία διαρκείας, ενώ για Τρίτη και Τετάρτη έχει αποφασιστεί η 48ωρη πανελλαδική απεργία των εργαζομένων στις Τράπεζες.
Για την Τρίτη, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ έχουν αποφασίσει τη διεξαγωγή τρίωρης Παναττικής στάσης εργασίας, από τις 12:00 το μεσημέρι μέχρι τις 15:00 και συλλαλητήριο στην πλατεία Συντάγματος στις 13:00.
Την Τετάρτη πραγματοποιείται η πανελλαδική απεργία ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.
Πηγή:www.capital.gr
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου