ING: "Διπλή ύφεση" πιθανότερη από ανάκαμψη

Οι ανεπτυγμένες οικονομίες δείχνουν να κινούνται σε ρυθμούς αναιμικής ανάπτυξης, γεγονός που δεν είναι τόσο αρνητικό, όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως, σημειώνει σε άρθρο του ο Ad van Tiggelen, στρατηγικός αναλυτής της ING IM Europe.

Ο ίδιος εκτιμά ότι το ενδεχόμενο ενός δεύτερου κύματος ύφεσης (double dip) είναι πιθανότερο σε σύγκριση με αυτό μίας ταχείας ανάκαμψης, αλλά το σενάριο παρατεταμένου χαμηλού πληθωρισμού και πολύ χαμηλών επιτοκίων είναι ξεκάθαρα αυτό που συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες, τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, προσθέτει, τα μακροπρόθεσμα κρατικά ομόλογα (των χωρών του πυρήνα του ευρώ) και οι μετοχές που διανέμουν υψηλά μερίσματα, τα οποία έχουν προοπτικές ενίσχυσης εξακολουθούν να είναι ελκυστικές επιλογές.

Ολόκληρο το άρθρο του στρατηγικού αναλυτή της ING IM Europe Ad van Tiggelen

 
Εάν στερέψει η εμπιστοσύνη  ανοίξτε τις κάνουλες

Σε έναν ανεπτυγμένο κόσμο όπου η εμπιστοσύνη των καταναλωτών παραμένει εύθραυστη, οι κεντρικές τράπεζες παραμένουν πρόθυμες να τυπώσουν χρήμα. Μόνο η ΕΚΤ είναι περισσότερο συγκρατημένη στη χρήση «αντισυμβατικών μέτρων», αλλά είναι εξίσου πρόθυμη, όπως οι άλλες κεντρικές τράπεζες να διατηρήσουν τα επιτόκια χαμηλά για μεγάλο διάστημα. Οι κάνουλες της ρευστότητας θα είναι ανοιχτές και ενδέχεται να παραμείνουν έτσι για αρκετό καιρό ακόμα. Πώς θα πρέπει οι επενδυτές να χειριστούν αυτή τη συγκυρία;

Όμως, δεν συμβάλλουν μόνο οι κεντρικές τράπεζες στη δημιουργία ρευστότητας. Πρόσφατα, και οι επιχειρήσεις συνεισέφεραν στη συσσώρευση μετρητών που παρατηρείται. Οι εταιρικοί ισολογισμοί είναι δυνατοί και οι δαπάνες εκ μέρους των επιχειρήσεων εξακολουθούν να είναι σχετικά χαμηλές. 

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι εταιρείες έχουν αρχίσει να επαναγοράζουν μετοχές και πάλι και βλέπουμε μια αύξηση της δραστηριότητας εξαγορών, το αντίτιμο των οποίων καταβάλλεται σε μετρητά. Ζούμε σε έναν κόσμο, όπου η ζήτηση για χρήματα στην πραγματική οικονομία είναι ακόμα υποτονική, τουλάχιστον στις ανεπτυγμένες αγορές (στις αναδυόμενες αγορές, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά).

Ως εκ τούτου, το μεγαλύτερο μέρος της ρευστότητας που δημιουργείται, παραμένει εγκλωβισμένο στους κόλπους του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Ωστόσο, αυτά τα χρήματα πρέπει να επενδυθούν και πάλι.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον που τροφοδοτείται από τη χρηματική ρευστότητα, τόσο οι ομολογιακές όσο και οι μετοχικές αγορές μπορούν να ωφεληθούν. Οι επενδυτές εξακολουθούν να είναι απρόθυμοι να αναλάβουν κινδύνους, επομένως τα ομολογιακά αμοιβαία κεφάλαια αντιμετωπίζουν μεγάλες εισροές χρημάτων, παρά τις ιστορικά χαμηλές τους αποδόσεις. Άλλωστε, τα ομόλογα εξακολουθούν να δίνουν κάποια επιπλέον απόδοση σε σύγκριση με ένα λογαριασμό αποταμίευσης.

Παρά το σήμα που φαίνεται να εκπέμπουν οι εξαιρετικά χαμηλές αποδόσεις των ομολόγων- μία φτωχή οικονομική ανάπτυξη- οι μετοχές έχουν αποδώσει σχετικά ικανοποιητικά κατά τους πρώτους εννέα μήνες του 2010. Όσο οι επενδυτές δεν διαβλέπουν ως πιθανή εκδοχή ένα δεύτερο κύμα ύφεσης, οι υψηλές ταμειακές ροές και τα ελκυστικά μερίσματα, αντισταθμίζουν επαρκώς τον κίνδυνο που ενσωματώνουν στα χαρτοφυλάκιά τους.

Οι αγορές που τροφοδοτούνται από τη χρηματική ρευστότητα, μπορούν να ωφελήσουν τόσο τα ομόλογα όσο και τις μετοχές, εφόσον η οικονομική ανάπτυξη δεν είναι πάρα πολύ εξασθενημένη. . . αλλά ούτε και πολύ ισχυρή. Όσον αφορά το τελευταίο, μια γρήγορη ανάκαμψη της ζήτησης για χρήμα στην πραγματική οικονομία, θα απομυζούσε τη ρευστότητα από το χρηματοπιστωτικό σύστημα και θα προκαλούσε ανατροπή στην πολιτική των κεντρικών τραπεζών. Αυτό με τη σειρά του θα προκαλούσε μια μεγάλη άνοδο των επιτοκίων, γεγονός που με τη σειρά του θα ήταν κακό για τις αγορές ομολόγων και ορισμένες μετοχές διανομής υψηλού μερίσ?ατος. Θα μπορούσε να είναι θετική εξέλιξη για τις κυκλικές μετοχές, αλλά η αποτίμησή τους αφήνει μικρά περιθώρια για άνοδο.
 

Ωστόσο, προς το παρόν οι ανεπτυγμένες οικονομίες δείχνουν να κινούνται σε ρυθμούς αναιμικής ανάπτυξης, γεγονός που δεν είναι τόσο αρνητικό, όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως. 

Φαντάζει σαν μία ανάκαμψη σε αργή κίνηση, μια κατάσταση εξισορρόπησης μεταξύ μίας ασθενούς εγχώριας κατανάλωσης και των κινδύνων που εκπορεύονται από τα κρατικά χρέη από τη μία πλευρά και των μέτρων στήριξης της οικονομίας από τις κεντρικές τράπεζες και των ακμαίων εταιρειών από την άλλη. Ωστόσο, αυτή η κατάσταση δεν στερείται κινδύνων. Ακόμη περισσότερο τώρα, καθώς αυτή η επιβράδυνση αντιπαλεύεται με αντισυμβατική οικονομική πολιτική. Οι κεντρικές τράπεζες και οι κυβερνήσεις πρέπει να ενεργήσουν με προσοχή, ιδιαίτερα κατά την παροχή στήριξης της οικονομίας (τυπώνοντας χρή?α) ή κατά την άρση της (περικοπές του προϋπολογισμού). 

Οι επενδυτές συνειδητοποιούν αυτήν την κατάσταση και «αγοράζουν» ολοένα και περισσότερη ασφάλεια έναντι πιθανών αστοχιών στην οικονομική πολιτική, γεγονός που αποτυπώνεται και στην άνοδο της τιμής του χρυσού. Ένα στοίχημα στο χρυσό είναι στοίχημα κατά της «ομαλότητας».

Κατά την άποψη μας, το ενδεχόμενο ενός δεύτερου κύματος ύφεσης (double dip), είναι πιθανότερο σε σύγκριση με αυτό μίας ταχείας ανάκαμψης, αλλά το σενάριο παρατεταμένου χαμηλού πληθωρισμού και πολύ χαμηλών επιτοκίων είναι ξεκάθαρα αυτό που συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες, τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα. Μέσα σε αυτό το κλίμα, τα μακροπρόθεσμα κρατικά ομόλογα (των χωρών του πυρήνα του Ευρώ) και οι μετοχές που διανέμουν υψηλά μερίσματα, τα οποία έχουν προοπτικές ενίσχυσης εξακολουθούν να είναι ελκυστικές επιλογές.

Πηγή: Ημερησία