Ξεπερασμένη η λογική του πακέτου

Οι συμπληρωματικές καλύψεις είναι αυτές που στην ουσία δομούν την ευρύτητα του ασφαλιστηρίου και εξασφαλίζουν την πληρότητα της συνολικής προστασίας για τον ασφαλιζόμενο. Στα σύγχρονα ασφαλιστικά προϊόντα υπάρχουν σε όλες τις βασικές κατηγορίες καλύψεων π.χ, περιουσίας, αστικών ευθυνών, χρηματικών απωλειών.

Εμπλουτίζουν τις «βασικές» καλύψεις και εξασφαλίζουν κάλυψη για υποπεριπτώσεις, π.χ συμπληρωματική κάλυψη ζημιών από φορτοεκφορτώσεις εμπορευμάτων στην κάλυψη Γενικής Αστικής Ευθύνης, ενώ αρκετές φορές προστατεύουν τον ασφαλιζόμενο από δικές του μικρές αμέλειες ή ειδικές περιπτώσεις ζημιών. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι συμπληρωματικές καλύψεις «Νεοαποκτηθείσας περιουσίας» και ο όρος των «72 ωρών».

Ο ασφαλισμένος έχει άμεσο συμφέρον να επιλέξει προγράμματα με εύρος συμπληρωματικών καλύψεων εξασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό ευρύτητα της ασφαλιστικής του προστασίας.

Παρά την γενική πεποίθηση ότι οι συμπληρωματικές καλύψεις προσθέτουν ασφάλιστρο, η γενική πρακτική των σύγχρονων ασφαλιστικών προγραμμάτων είναι το αναλογικό ασφάλιστρο να μειώνεται όσο προστίθενται καλύψεις στο ασφαλιστήριο. Οι τιμολογήσεις των σύγχρονων προγραμμάτων είναι παραμετρικές και επιτρέπουν την χρήση εκπτώσεων όταν προσθέτεις καλύψεις στο πρόγραμμα ασφάλισης.

 

Επίσης, τα «πακέτα» είχαν πάντοτε την λογική, είτε την πλήρη εξ αρχής κάλυψη πολύ συγκεκριμένων αναγκών π.χ. ασφαλιστική κάλυψη ενυπόθηκου δανείου με Φωτιά και Σεισμό, είτε ακόμα την λογική της κάλυψης απλών κατηγοριών ασφάλισης π.χ. ασφάλιση διαχείρισης πολυκατοικίας.

Πράγματι η λογική του πακέτου, ακριβώς λόγω της «στατικότητας» και της έλλειψης ευελιξίας για τις ανάγκες του πελάτη τείνει να είναι ξεπερασμένη πρακτική. 

Στα σύγχρονα ασφαλιστικά προγράμματα/ πολυασφαλιστήρια οι συμπληρωματικές καλύψεις έχουν από την αρχή συμπεριληφθεί στο βασικό πρόγραμμα ασφάλισης και ο ασφαλιζόμενος μπορεί να επιλέξει το ύψος των καλύψεων αυτών ώστε το πρόγραμμα να ανταποκρίνεται ακριβώς στα δικά του δεδομένα.

Πηγή: Insuranceworld (αποσπ)